بيش از آنكه نام، نقش و داستانى بر ما گذاشته شود، نورى بى نام بوديم كه هنوز هم آرام در سكوت قلبمان مى درخشد.ما در هزار توى القاب و روزمركَی ها، آن (نور نخستينِ) را در غبار فراموشى گم كرده ايم. اين كتاب، نه يك راهنما، كه آينه اى است براى بازكَشت به خويشتن اصيل؛ دعوتى است براى شكستن نقاب هايى كه جهان برچهره مان نشانده است. اكَر احساس مى كنيد در هياهوى نقش هايتان، صداى حقيقتِ وجودتان خاموش شده، وقت آن است كه به آن سكوت درخشان بازكَرديد. اين سفر، بازكَشت به خانه اى است كه هركَز ان را ترك نكرده بوديد.
